Rozmowa przez emocje
Metoda aktywizująca: Gry symulacyjne/ odegranie ról, Dyskusja
KRÓTKA CHARAKTERYSTYKA:
Ćwiczenie pomaga uczestnikom nauczyć się świadomej i empatycznej komunikacji opartej na zasadach Porozumienia bez Przemocy (NVC – Nonviolent Communication). Używając emotek, uczestnicy wyrażają swoje emocje i uczą się rozpoznawać emocje innych, co sprzyja lepszemu zrozumieniu w zespole, szczególnie w grupach wielopokoleniowych.
CZAS TRWANIA:
30-60 min
CELE:
- Rozwijanie umiejętności rozpoznawania i nazywania emocji w zespole.
- Ćwiczenie świadomego słuchania i formułowania komunikatów w duchu NVC.
- Przełamywanie barier międzypokoleniowych poprzez lepsze zrozumienie siebie nawzajem.
- Budowanie atmosfery empatii i współpracy w zespole.
- Poprawa komunikacji.
PRZEBIEG AKTYWNOŚCI
Wprowadzenie do NVC (komunikacji bez przemocy) (10 min)
Prowadzący krótko wyjaśnia zasady NVC (komunikacji bez przemocy). Zachęcamy do skorzystania z przygotowanej prezentacji, gdzie krok po kroku opisane są najważniejsze zagadnienia do przedstawienia zespołowi.
Ważne: Warto podkreślić, że w różnych pokoleniach emocje mogą być wyrażane inaczej, np. starsze osoby mogą rzadziej mówić o emocjach, a młodsze mogą wyrażać je otwarcie.
Wybór emocji i ich interpretacja (15 min)
- Każdy uczestnik losuje kartę przedstawiającą konkretną emocję
(np. 😃, 😡, 😢, 😐, 😲, 🙃). - Zadaniem uczestnika jest opisać sytuację zawodową, w której mógłby odczuwać tę emocję, np.:
- „Kiedy mój pomysł został pominięty na spotkaniu, poczułem się jak ta smutna buźka 😢.”
- Grupa może zgadywać, jaka to emocja, co uczy ich uważności na sygnały innych.
Dyskusja w duchu NVC (20 min)
- Uczestnicy dobierają się w pary i wymieniają się Kartami Emocji.
- Każda osoba mówi do partnera w schemacie NVC:
- Obserwacja: Usłyszałem Twój pomysł i nie skomentowałem go. Twoja buźka pokazała 😐.”
- Uczucia: „Czy czujesz się pominięty?”
- Potrzeby: „Potrzebujesz, żeby Twój pomysł został bardziej zauważony był bardziej doceniony?”
- Prośba: „Czy chciałbyś, żebym następnym razem odniósł się od razu do Twojego pomysłu?
- Wybrane pary mogą zaprezentować swoje dialogi na forum.
Podsumowanie i refleksja (10 min)
- Na zakończenie poproś uczestników, aby podzielili się jedną rzeczą, którą wynieśli z tego ćwiczenia. Możesz zapytać:
- „Jakie było Wasze największe odkrycie w tej rozmowie?”
- „Czy to ćwiczenie zmieniło Wasze spojrzenie na emocje w pracy?”
- Warto podzielić się refleksją na temat korzyści z uczenia się nazywania emocji i reagowania na nie w konstruktywny sposób. Taki sposób prowadzenia rozmowy pomaga budować empatię między pokoleniami i ułatwia komunikację w zespole.
Materiały:
- Karty z emotkami
- Tablica / flipchart do zapisania schematu NVC, markery.
- Prezentacja z wstępem do aktywności
Wskazówki dla prowadzących:
- Dostosuj tempo ćwiczenia do grupy – jeśli uczestnicy mają trudność z mówieniem o emocjach, daj im więcej czasu na zastanowienie się.
- Zachęcaj do refleksji – po ćwiczeniu zapytaj, jak się czuli, jakie wyzwania napotkali.
- Pomóż starszym uczestnikom – jeśli emoji są dla nich czymś nowym, możesz pokazać im przykłady z codziennej komunikacji (np. w e-mailach).
- Nie zmuszaj do dzielenia się osobistymi emocjami – jeśli ktoś nie chce, może mówić o ogólnej sytuacji.
- Zwracaj uwagę na różnice pokoleniowe – podkreśl, że każda osoba ma inny sposób wyrażania emocji, ale każda emocja jest ważna.