Kogo udajesz w pracy
Metoda aktywizująca: Praca w grupach/ parach, Dyskusja, Praca indywidualna
KRÓTKA CHARAKTERYSTYKA:
Ćwiczenie ma na celu zrozumienie, jak różne osoby przybierają różne role i maski w pracy, aby dostosować się do oczekiwań otoczenia. Celem jest odkrycie, jak takie zachowania wpływają na poczucie bezpieczeństwa psychologicznego, które jest kluczowe do efektywnej współpracy i komunikacji w zespole.
CZAS TRWANIA:
30-60 min
CELE:
- Zwiększenie bezpieczeństwa psychologicznego w zespole.
- Pomoc uczestnikom w zrozumieniu, jakie maski lub role przybierają w pracy, aby dostosować się do oczekiwań.
- Rozpoznanie wpływu przyjmowanych ról na autentyczność i otwartość w zespole.
- Stworzenie przestrzeni do dyskusji o tym, jak bezpieczeństwo psychologiczne pozwala na lepszą współpracę między różnymi pokoleniami.
- Wzmocnienie zaufania i otwartości w zespole międzypokoleniowym.
- Poprawa komunikacji w zespole międzypokoleniowym.
PRZEBIEG AKTYWNOŚCI
Wprowadzenie (10 min)
Prowadzący przedstawia cel ćwiczenia wyjaśniając, że w miejscu pracy często przybieramy różne role, które pomagają nam dostosować się do norm i oczekiwań. Celem ćwiczenia jest zrozumienie, jak te maski wpływają na nasze poczucie bezpieczeństwa i autentyczność, a także na efektywność współpracy w zespole.
Refleksja indywidualna (10 min)
Uczestnicy zastanawiają się indywidualnie nad pytaniem: „Kogo udajesz w pracy?” Pytanie to ma na celu skłonienie uczestników do zastanowienia się, jakie zachowania, maski lub role przyjmują w środowisku zawodowym, by dopasować się do otoczenia. Można przygotować dodatkowe pytania, które pomogą w refleksji:
- Jakie zachowania / maski przybierasz, gdy pracujesz z różnymi pokoleniami?
- W jakie role wchodzisz, by poczuć się akceptowanym w zespole?
- Czy zdarza Ci się udawać kogoś, kim nie jesteś, żeby uniknąć konfliktów lub czuć się pewnie?
Grupowa dyskusja (20 min)
Po indywidualnej refleksji uczestnicy dzielą się swoimi przemyśleniami w małych grupach. Celem dyskusji jest wymiana doświadczeń związanych z przyjmowaniem ról w pracy oraz zrozumienie, jak te role wpływają na współpracę, w tym w kontekście różnic pokoleniowych. Uczestnicy mogą porozmawiać o tym, jakie postawy przybierają w zależności od sytuacji – np. przy współpracy z młodszymi lub starszymi kolegami z pracy czy w różnorodnych zespołach.
Dyskusja i wnioski (15 min)
Prowadzący moderuje dyskusję na temat tego, jak różne pokolenia mogą przybierać różne maski w pracy. Zadaje pytania pomocnicze:
- Jakie korzyści może przynieść „zdjęcie maski” i bycie autentycznym w pracy?
- Jakie są konsekwencje, jeśli nie czujemy się w pracy wystarczająco bezpiecznie, by być sobą?
- Jakie działania można podjąć, by poprawić poczucie bezpieczeństwa w zespole międzypokoleniowym?
Uczestnicy zapisują wspólne wnioski i refleksje, które można później wykorzystać do budowania kultury zaufania w zespole.
Podsumowanie (5 min)
Prowadzący podsumowuje ćwiczenie, podkreślając, jak ważne jest bycie sobą w pracy i tworzenie środowiska, w którym każdy czuje się bezpiecznie i ma możliwość wyrażenia swoich prawdziwych myśli i uczuć. Zaufanie i bezpieczeństwo psychologiczne są fundamentem skutecznej współpracy, zwłaszcza w zespołach międzypokoleniowych.
Materiały:
- Karteczki samoprzylepne lub kartki do zapisywania indywidualnych przemyśleń.
- Markery, długopisy.
- Tablica lub flipchart do zapisywania wniosków z grupowych dyskusji.
Wskazówki dla prowadzących:
- Zachęcaj do autentyczności: Upewnij się, że uczestnicy czują się swobodnie w dzieleniu się swoimi przemyśleniami. Podkreślaj, że celem ćwiczenia jest stworzenie atmosfery bezpieczeństwa, w której każdy może być sobą.
- Wspieraj szacunek dla różnic: Zwracaj uwagę na różnorodność doświadczeń i perspektyw w grupach, zwłaszcza w kontekście różnych pokoleń. Zachęcaj do otwartości na różne podejścia.
- Wykorzystaj doświadczenie prowadzącego: Jeśli to możliwe, podziel się własnymi doświadczeniami z „maskami” i „rolami”, które przyjmujesz w pracy, aby ułatwić uczestnikom dzielenie się swoimi przemyśleniami.
- Twórz przestrzeń do refleksji: Ważne jest, aby uczestnicy mieli czas na osobiste przemyślenie odpowiedzi na pytanie pytania „Kogo udajesz w pracy?”. Wtedy ich refleksje będą głębsze.